Wydaje się, że łatwiejszych pieniędzy nigdzie się nie zarobi. Jednak dawcą nasienia wcale nie tak prosto jest zostać. Każdy chętny musi przejść rozmowę kwalifikującą i szereg badań laboratoryjnych, które mają jednoznacznie określić, czy dany kandydat może być dawcą nasienia.

Być dawcą - to nie takie proste
Zasady dobierania kandydatów na dawców są bardzo rygorystyczne. Przede wszystkim przyszły dawca nie może mieć więcej niż 35 lat i co najmniej średnie wykształcenie. Podczas rozmowy wstępnej kandydat na dawcę ma za zadanie udzielić odpowiedzi na szereg osobistych pytań. Dotyczą one chorób w jego rodzinie, sytuacji materialnej i społecznej, stanu zdrowia i życia seksualnego. Jeśli wszystko pójdzie dobrze, po tygodniu od rozmowy kandydat udaje się na kompleksowe badania. Pobierana jest krew, wymaz z cewki moczowej oraz nasienie. Następnie próbkę nasienia dokładnie bada się pod kątem obecności wirusów i innych infekcji, a potem zamrażana na sześć miesięcy. Po upływie tego czasu badania powtarza się, by sprawdzić, czy nie wylęgły się jakieś choroby zakaźne. Parametry spermy muszą również spełniać określone normy. Ocenia się przede wszystkim koncentrację plemników (musi ich być minimum 40 mln w mililitrze), ich ruchliwość (minimum około 60 proc.) i przeżywalność plemników zamrażanych i rozmrażanych w ciekłym azocie.

Nie każdy się kwalifikuje
Już wielu mężczyzn zostało w czasie badań odesłanych z kwitkiem. Niektórzy nie przechodzą nawet rozmowy, kiedy to oceniana jest ich inteligencja, elokwencja, a nawet dobre maniery. Inni są niemile zaskoczeni wiadomością, że badania wykazały, iż nie nadają się na dawcę. Wówczas męskie ego może bardzo ucierpieć. Okazuje się bowiem, że nasienie tylko co ósmego dawcy zostaje w końcu zamrożone i wykorzystane. Dlaczego zakwalifikowanych dawców jest tak niewielu? Winą za tę sytuację lekarze obarczają niezdrowy tryb życia: papierosy, pizzę i piwo przed telewizorem.

Dorabianie do stypendium
Mimo to do banków spermy ustawiają się coraz dłuższe kolejki chętnych. Nic dziwnego – dawca może zarobić nawet 400 zł za oddanie swojego nasienia. Zwykle połowę wypłaca się od razu, a drugą ratę po sześciu miesiącach, gdy okazuje się, że nasienie jest zdrowe i odpowiednie do użycia. Oddawać nasienie można raz w tygodniu, jednak jest pewien warunek: od trzech do pięciu dni przed oddaniem nasienia należy wstrzymać się z seksem, piciem alkoholu i paleniem papierosów. I jeszcze najważniejsza kwestia: dawca nasienia zawsze pozostaje anonimowy.

Najbardziej zainteresowani takim zarobkiem są studenci. Młodzi, zwykle bez kłopotów zdrowotnych wydają się idealnymi i chętnymi dawcami. Kliniki jednak zazwyczaj niezbyt przychylnie patrzą na mężczyzn, którzy oddają spermę w celach zarobkowych. O wiele milej widziani są w bankach spermy młodzi ojcowie, posiadający już własne dzieci, ale pragnący pomóc innym parom.

Zagrożenie dla młodych
Podczas rozmowy kandydaci informowani są również o konsekwencjach psychicznych, jakie mogą wystąpić zwłaszcza u młodych osób, dla których wizyty w banku spermy to sposób na dorobienie do stypendium. Mężczyźni ci rzadko bowiem są świadomi swojej reakcji, gdy dotrze do nich fakt, że mają dziecko. Wielu z nich żałuje potem, że nie utrzymuje z dzieckiem kontaktu i nic o nim nie wie. To dlatego kliniki wolą dawców, którzy posiadają już własne potomstwo, poznali smak ojcostwa i decyzję o oddaniu nasienia podejmują bardziej świadomie i często z bezinteresownej chęci pomocy tym, dla których natura nie była zbyt hojna.

Placówki, które prowadzą banki spermy, bez trudu można znaleźć w sieci. W Polsce jest ich coraz więcej, a kolejki do tych instytucji nie maleją.